MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 22.12.2015 tarih, 358-669 sayılı kararı da nazara alındığında sanık müdafiinin 05.05.2011 havale tarihli temyiz isteminin sanık hakkında hırsızlık ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek, hırsızlık ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere hasren yapılan temyiz incelemesi neticesinde;
Sanığın hırsızlık suçunu haksız biçimde ele geçirdiği anahtar ile gerçekleştirdiği mahkemece kabul edilmesine karşın, hükümde uygulama maddesinin TCK'nın 142/2-d maddesi yerine, 142/2-b olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının hapis cezalarının infazı aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 15/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.