MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmü, sanığın ifadesinde bildirdiği adresine 21/07/2014 tarihinde yakınına tebliğ edilmişse de, UYAP'tan yapılan incelemede, sanığın tebligat tarihinde cezaevinde olması nedeniyle yapılan tebliğ işlemi geçersiz olduğundan, sanığa 17/09/2014 tarihinde cezaevinde yapılan tebligat üzerine sanığın sunduğu 19/09/2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm sonucunda, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarında temel cezanın teşdiden belirlendiğinin belirtilmesine karşın 5237 sayılı TCK'nın 116/2. ve 151/1. maddeleri uyarınca cezaların alt sınırdan tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.