MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
23.01.2014 tarihinde sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 31.01.2014 tarihinde kesinleşmesinin ardından, sanık ...'ın denetim süresi içinde 05.02.2014 tarihinde yeni bir kasten suç işlemesi nedeniyle sanığın yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve denetim süresi içerisinde işlenen kasıtlı suçtan verilen mahkumiyet kararının kesinleşmesi karşısında, sanık ... hakkındaki hükmün 31.12.2015 tarihli ek karar ile açıklandığı belirlenerek, sanık ... hakkındaki 31.12.2015 tarihli ek karar ile açıklanan hükmün ve sanık ... hakkındaki 23.01.2014 tarihli hükmün temyiz incemesinde;
1- Sanık ... hakkındaki 23.01.2014 tarih, 2013/493-2014/38 E-K. sayılı kararın temyiz incelemesinde;
Konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması ve kabul edilmesi karşısında, konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmayarak eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle sanıklar hakkındaki hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2- Sanık ... hakkındaki 31.12.2015 tarih, 2013/493-2014/38 E-K sayılı ek kararın temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında 23.01.2014 tarihli karar ile 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinden sonra deneme süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle duruşma açılarak açıklanması geri bırakılan hükmün 31.12.2015 tarihli ek karar ile açıklanması Yargıtay incelemesine tabi olan ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm niteliğinde olduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 230 ve 223. maddeleri gereğince kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, mahkumiyete dayanak olan kanıtların, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle, Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34. ve 230. maddelerine aykırı davranılarak yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy