MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5271 sayılı CMK'nın 42. maddesinin 1. fıkrasında, “süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında; hükmün temyizi aşamasında, sanığın temyiz istemi ile birlikte sunduğu eski hale getirme niteliğindeki talepleri hakkında dairemizce karar verilmesi gerektiği bu nedenle mahkemenin sanığın eski hale getirme istemli temyiz talebinin reddine dair 02.10.2014 tarihli ek kararının hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/1-2. maddesi "tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan mernis (yerleşim yeri) adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" ve mernis adresine tebliğ işlemini düzenleyen aynı Kanun'un 21/2. maddesi "gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adres olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır" hükmü karşısında,
Somut olayda; sanığın sorgusu sırasında bildirdiği ... Güngören/İstanbul” adresine yapılan tebligatın muhatabın adresten ayrıldığı şerhi ile iade edilmesinin ardından, sanığın adres kayıt sistemindeki mernis adresine tebligat yapılması gerekteği gözetilmeden,..../İstanbul” adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin geçerli bir tebliğ olmayacağı, UYAP sistemi üzerinde adres bilgileri kontrol edildiğinde sanığın geçersiz tebligat yapılan adresten farklı mernis adreslerinin olduğu da nazara alındığında, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'na 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan mernis (yerleşim yeri) adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun Tebliğ İmkansızlığı ve Tebellüğden İmtina başlıklı 21. maddesine 6099 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasına uygun olarak adres kayıt sistemindeki mernis adresine tebligat yapılması gerektiği, sanığın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresine (mernis adresi) gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliği gözetilmeden, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca yapılan 03.06.2014 tarihli tebliğ işlemi geçerli olmayacağından, sanığın eski hale getirme isteminin kabulü ile öğrenme üzerine yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olduğu belirlenerek 05.02.2014 tarihli hükmün incelenmesi neticesinde;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 10/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy