MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında 05/06/2007 tarihli kararla hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyet kararları verilmesine rağmen, sanık müdafiinin 08/06/2007 tarihli süre tutum dilekçesi ile bu suçlardan yalnızca hırsızlık suçunu temyiz ettiğinin ve bu nedenle iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen kararın temyiz edilmeksizin 13/06/2007 tarihinde kesinleştiğinin ve Yargıtay 6.CD'nin 03/12/2010 tarihli bozma ilamının da yalnızca hırsızlık suçuna yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, mahkeme tarafından iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından verilen 11/10/2011 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar ve yine 08/10/2015 tarihinde kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından, sanığın konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi karşısında, suçu gece işlediğinden bahisle arttırım yapılırken, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca ceza en fazla üçte bire kadar artırılabilir olmakla birlikte, sanığın cezasının anılan madde uyarınca üst had olan 1/3 oranında arttırılmasına karar verilirken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.