MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Hükümlünün yokluğunda verilen 07.06.2011 tarih ve 2010/181 E.-2011/315 K. sayılı ilk mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeksizin 12/09/2011 tarihinde kesinleştirilip infaza verildiği, hükümlünün 30.01.2012 ve 14.02.2012 tarihli dilekçeleri ile eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu, mahkemece hükümlünün dilekçeleri hakkında 08.06.2012 tarih ve 2010/181 E. - 2011/315 K. sayılı ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmakla hükümlünün eski hale getirme ve temyiz istemi hakkında karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle; hükümlü hakkında verilen 08.06.2012 tarih ve 2010/181 E. - 2011/315 K. sayılı temyiz isteminin reddine dair ek kararın ve Yargıtay 13. Ceza Dairesi’nin 15.10.2012 tarih ve 2012/19569 E. - 2012/21776 K. sayılı bozma ilamı üzerine kurulan 12.02.2013 tarih ve 2012/1123 E. - 2013/31 K. sayılı mahkumiyet hükmü ile Dairemizin 29.06.2015 tarih ve 2014/12427 E. - 2015/133425 K. sayılı bozma ilamı üzerine kurulan 16.10.2015 tarih ve 2015/563 E. - 2015/676 K. sayılı mahkumiyet hükmünün yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2-Hükümlü ... hakkında kurulan 07.06.2011 tarih ve 2010/181 E.-2011/315 K. sayılı ilk mahkumiyet hükmüne yönelik eski hale getirme ve temyiz isteminin incelemesinde;
Yukarıda yapılan açıklamalar nedeniyle eski hale getirme isteminin kabulü ile temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Elektronik ortamda UYAP - MERNİS’ten alınan 19/10/2018 tarihli nüfus kayıt örneğinde, hükümlünün hükümden sonra 08/11/2017 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca hükümlünün hukuki durumunun yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün eski hale getirme ve temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 22/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy