MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Mühür bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında 18/03/2009 gün ve 2009/92 Esas – 290 Karar sayılı karar ile mühür bozma suçundan TCK’nın 203, 43 ve 62. maddeleri gereğince 7 ay 7 gün hapis cezası ile mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresi öngörülmesine karar verildiği, bu kararın 13/04/2009 tarihinde kesinleştiği, bilahare denetim süresi içinde 05/10/2011 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle sanığın yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının 01/11/2013 tarihinde kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;
Hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmemesi halinde, CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca, hakkındaki hüküm ilk şekliyle açıklanır. Açıklanan bu hükümdeki hukuka aykırılıklar, temyiz veya kanun yararına bozma yoluyla Yargıtayca yapılacak inceleme sonucunda giderilir.
Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmeyen sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükümde, yasal zorunluluklar dışında mahkemece bir değişiklik yapma imkânı bulunmamaktadır.
Hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık bakımından ise, yerine getirememe sebebi başta olmak üzere durumu değerlendirilip cezanın bir kısmının infaz edilmemesine, hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine ilişkin yeni bir hüküm kurulabilir.
Somut olayda, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkında hükmolunan sonuç cezanın 6 ay 7 gün hapis olarak belirlenmesi doğru olmakla birlikte, hükmün CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca ilk şekliyle aynen açıklanması gerektiğinden, 5237 sayılı TCK'nın 203, 43 ve 62. maddeleri uyarınca 7 ay 7 gün hapis cezası yerine yazılı şekilde karar verilerek farklı hüküm kurulması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.