MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya kapsamına göre, katılana ait 1964 model Volkswagen marka aracın tamir için bırakıldığı tamirhanenin arka sokağında camları kapalı, kapıları kilitli ve üzerine branda çekili şekilde park halinde bulunan aracın, bu tip arabalara merakı olan sanık tarafından çekici ile taşınmak suretiyle çalınması şeklinde gelişen olayda; suça konu aracın motorunun bulunmadığı, dolayısıyla fiilen hareket kabiliyeti de olmadığı anlaşıldığından, sanığın eyleminin TCK’nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu dikkate alındığında; hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık hakkında önce TCK’nın 142/1-b maddesi gereğince cezalandırılmasına hükmedilmiş ise de, uygulama maddesinin bilahare el yazısı ile 142/1-e olarak düzeltildiği, keza gerekçeli kararın gerekçe bölümünde TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen “adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçu” değerlendirilerek uygulama maddesinin TCK’nın 142/1-e olarak gösterildiği anlaşılmakla, gerek hüküm fıkrasında suç adının “herkesin girebileceği yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık” olarak belirtilmesi, gerekse UYAP’taki kısa kararda uygulama maddesinin 142/1-b olarak gösterilmek suretiyle çelişkiye yol açılması, her iki bentte öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmeyerek mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.