MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın 10/02/2016 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle mahkemenin 18/02/2016 tarihli, 2015/49 Esas ve 2015/1018 Karar sayılı ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yokluğunda verilen 16/12/2015 tarihli mahkumiyet hükmünün, sanığın duruşmada bildirdiği bilinen son adresine tebliğe çıkartıldığı ancak adresin yıkılmış olduğu gerekçesiyle iade edildiği anlaşılmakla, mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanun'un 21/2 . maddesine göre tebligat yapılması gerekirken, mernis adresine aynı Kanun'un 35. maddesine göre 19/01/2016 tarihinde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu ve sanığın öğrenmeyle verdiği 10/02/2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği nazara alınarak sanığa yargılamanın başladığı sırada müdafii atanmadan sorgusu yapılarak yargılamaya devamla hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün istem gibi BOZULMASINA, 23/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy