MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, 03/03/2016 tarihli temyiz isteminin, mahkemenin 03.03.2016 tarihli, 2014/130 E. ve 2014/745 K. sayılı ek kararıyla değerlendirilip reddine karar verildiği, verilen ek kararın sanık tarafından 08.03.2016 tarihli dilekçeyle temyiz edildiği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin ikinci kez reddine dair 29.3.2016 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu ve sanığın yokluğunda verilen 11/12/2014 tarihli hükmün sanığın adresinde 14.01.2015 tarihinde tebliğ edildiği, ancak bu tarihte sanığın cezaevinde olması nedeniyle yapılan tebliğin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın 03/03/2015 tarihli temyiz isteminin öğrenme tarihi itibariyle süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 06/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.