MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17/01/2017 gün ve 2014/13-517, 2017/3 sayılı kararında da belirtildiği üzere, uyumakta olan şikayetçinin cebinden cep telefonunun çalınması şeklindeki eylemin, 5237 sayılı TCK'nin 142/2-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 141/1. maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığın adli sicil kaydında yer alan Menemen 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 23/02/2011 gün 2010/415 Esas – 2011/111 Karar sayılı ilamına konu TCK'nin 141/1. maddesinde yazılı “hırsızlık” suçundan aldığı mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında TCK'nin 58. maddesi uygulanmış ise de; 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253.maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1 maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alındığında ve sanığın başkaca tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin ve 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy