MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Hüküm tarihinde Gaziantep Açık Ceza İnfaz kurumunda hükümlü olan sanığa gerekçeli kararın tebliğ edilmesi için mahkemenin 14/04/2014 tarihinde ceza infaz kurumuna yazı yazıldığının, her ne kadar gerekçeli kararın sanığa tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içinde bulunmadığı anlaşılmışsa da sanığın kararı 21/04/2014 tarihinde temyiz ettiği gözetildiğinde mahkemenin ceza infaz kurumuna gerekçeli kararın tebliğ edilmesi için yazı tarihine göre temyizin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Hüküm tarihinde aynı yer yargı çevresi olan Gaziantep Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığın duruşmada hazır bulunmaktan bağışık tutulma istemi bulunmadığı halde, yokluğunda yapılan yargılama ile mahkumiyetine karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılıp savunma hakkının kısıtlanması,
2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 30/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.