MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında 18.03.2010 tarih ve 2009/530 Esas, 2010/74 Karar sayılı mahkumiyet kararı ile hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 13.09.2010 tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresi içerisinde 25.09.2012 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ihbarda bulunulan Trabzon 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 17.12.2013 tarih, 2013/30 Esas ve 2013/783 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde tanımlanan güveni kötüye kullanma suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaşma kapsamına alındığının anlaşıldığı, ancak sanığın UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre, 5 yıllık denetim süresi içinde Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.12.2013 gün, 2013/305 E., 2013/819 K. sayılı ilamına göre 4733 sayılı kanuna muhalefet suçunu işlediği ve hükmün açıklanmasını gerektiren kesinleşen mahkumiyetinin bulunduğu ve açıklanması geri bırakılan kararın açıklanma koşullarının oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın,... Devlet Hastanesi'nde tedavi gören dedesi ...’nu ziyarete gelen şikayetçiye ait cep telefonunu alarak çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.