MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme, kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın 27/08/2014 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle İzmir 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/08/2014 ve 22/09/2014 tarihli ek kararları kaldırılarak ve yokluğunda verilen hüküm sanığın 24.11.2011 tarihli duruşmada bildirdiği adresine 25/05/2012 tarihinde tebliğ edilmişse de sanığın bu tebliğ tarihinde askerde olduğunun anlaşılması karşısında yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, eski hale getirme isteminin kabulü ile öğrenme üzerine yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın suç tarihinde, geçici olarak aynı evde birlikte kaldığı müşteki ...'a ait av tüfeğini, müştekinin haberi olmadan aldıktan bir gün sonra aralarında anlaşmazlık bulunan katılan ...'yi bu av tüfeği ile yaralaması şeklinde gerçekleştirdiği eyleminde, sanığın müştekiye ait av tüfeğini, müştekinin evinden müştekinin rızası olmadan ve kendisine yarar sağlamak maksadıyla aldığının anlaşılması karşısında; atılı hırsızlık suçunun unsurları itibariyle oluştuğu anlaşılmakla; mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 10/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.