MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın yokluğunda 22/09/2011 tarihinde verilen hükmün sanığa 02/12/2011 günü Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, sanığın bu tarihte askerde olup, hakkında verilen karardan bilgisinin olmadığı, hükmün kesinleştirilmesinden sonra sanığın cezaevinde kararı öğrenerek 02/10/2012 ve 11/08/2014 tarihlerinde temyiz ettiği ve eski hale getirme isteminde de bulunduğu anlaşılmakla; eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 15/08/2014 tarihli, 2010/288 E. – 2011/469 K. sayılı ek kararın yok hükmünde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.