MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın 05/01/2016 tarihli dilekçesi ile hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümleri temyiz etmesi üzerine, sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı hakkında, Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/02/2016 tarihli kararı ile itirazın reddine karar verildiği ve bahse konu karar sonrasında herhangi bir temyiz isteminde bulunulmadığı belirlenerek hırsızlık suçuna hasren yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22.11.2016 gün ve 2016/950 Esas, 2016/436 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, TCK'nın 142/2-h, 143. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle yargılanan sanığa, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanmasına gerek olmadığına karar verildiği de gözetildiğinde tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143 ve 168/1. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 08/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy