Kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 116/2, 31/2, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 6 ay 20 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezalarının anılan Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine dair Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2011 tarihli ve 2010/139 esas, 2011/57 sayılı karar aleyhine ... Bakanlığınca verilen 16/11/2016 gün ve 1377/2016 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/11/2016 gün ve 2016/392246 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2011 tarihli kararının infazı sırasında, suça sürüklenen çocuk ...'ın deneme süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi sebebiyle dosyanın ele alınarak, 5237 sayılı Kanun’un 51/7. maddesi gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 6 ay 20 gün hapis cezalarının aynen infazına ilişkin aynı Mahkemenin 19/06/2015 tarihli ve 2010/139 esas, 2011/57 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Muş Ağır Ceza Mahkemesinin 19/11/2015 tarihli ve 2015/722 değişik iş sayılı kararının, 02/03/2011 tarihli ilk kararın kanun yararına bozma yoluyla bozulması halinde hukuken hüküm ifade etmeyeceği düşüncesiyle yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre; fiili işlediği sırada 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuklar hakkında, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan belirlenen hapis cezalarının kısa süreli olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2011 tarihli kararının infazı sırasında, suça sürüklenen çocuk ...’ın deneme süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi sebebiyle dosyanın ele alınarak, 5237 sayılı TCK’nın 51/7. maddesi gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 6 ay 20 gün hapis cezalarının aynen infazına ilişkin aynı mahkemenin 19.06.2015 tarih ve 2010/139E.,2011/57 K. sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Muş Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2015 tarih ve 2015/722 D. İş sayılı kararının, 02.03.2011 tarihli ilk kararın kanun yararına bozulması halinde hukuken hüküm ifade etmeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK'nın 50/3 maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olup, suçu işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan belirlenen kısa süreli hapis cezalarının, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (MUŞ) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 02.03.2011 gün ve 2010/139 E., 2011/57 K. sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/2, 119/2, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 6’şar ay 20’şer gün hapis cezasının TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü takdire göre 20,00 TL'den hesaplanarak ayrı ayrı 4.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, her iki suça sürüklenen çocuk yönünden hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 15.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.