MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK’nın 42/1. maddesinin “süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenlemesi karşısında, eski hale getirme isteğini inceleme yetkisi, bu taleple birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtayın ilgili ceza dairesine ait olduğu, bu nedenle öncelikle eski hale getirme istemi hakkında karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla; mahkemenin eski hale getirme isteminin reddine dair 22.12.2016 tarihli ek kararının hukuken geçersiz olduğu, yoklukta verilen 16.12.2013 tarihli kararın sanığın aynı konutta ikamet eden ve ehil olduğu belirtilen kardeşi...’a 12.03.2014 tarihinde tebliğ edildiği, UYAP üzerinden yapılan kontrolde, sanığa ait aile nüfus kayıt örneğine göre, tebligat tarihinde sanığın kardeşi ...'ın 15 yaşında olduğu ve dolayısıyla reşit olmadığının anlaşılması karşısında; 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 22. maddesine aykırı olarak yapılan tebligatın geçersiz olduğu ve sanığın eski hale getirme istemi yerinde olduğu belirlenip, bu nedenle temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1- Sanık hakkında katılanlar ...,, ..., ... ile müştekiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık ...'ın, müşteki ...'nın işyerinden, haksız olarak ele geçirdiği kasa anahtarını kullanarak gerçekleştirdiği hırsızlık eylemi, TCK'nın 142/2-d maddesi kapsamında kaldığı halde aynı Yasa'nın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2- Sanık hakkında müşteki ...’ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde değişiklikler yapan 18/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki yasal düzenlemelere göre 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesinde düzenlenen suçun oluşabilmesi için eylemin, barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan büyük veya küçük baş hayvan hakkında gerçekleştirilmesi gerektiği; konut ve eklentisi niteliğindeki yerlerden gerçekleşen eylemlerin ise aynı Kanun'un 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilerek; küçükbaş hayvanların çalındığı yere ilişkin herhangi bir tespitin yapılmaması karşısında, hırsızlık eyleminin ne şekilde işlendiği ve gerçekleştiği yerin bağımsız hayvan barınağı ya da konut eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.