Hırsızlık suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 143, 168/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.320,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, Alanya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/01/2013 tarihli ve 2010/479 esas, 2013/45 sayılı kararının infazı sırasında, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde infaza konu ilamdaki suçun uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi talebinin reddine dair, anılan Mahkemenin 15/12/2016 tarihli ve aynı sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/01/2017 tarihli ve 2017/112 değişik iş sayılı karar aleyhine ... Bakanlığınca verilen 09/04/2017 gün ve 2018/2017 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/04/2017 gün ve 2017/23994 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30/10/2007 tarihli ve 2007/4-200 esas, 2007/219 sayılı ilâmında belirtildiği üzere, uzlaştırma kurumu her ne kadar 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 253 ve 254. maddelerinde hüküm altına alınarak usul hukuku kurumu olarak düzenlenmiş ise de, fail ile devlet arasındaki ceza ilişkisini sona erdirmesi bakımından maddi hukuka da ilişkin bulunması nedeniyle yürürlüğünden önceki olaylara uygulanabileceği, bu uygulamanın sadece görülmekte olan davalar bakımından geçerli olmayacağı, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesindeki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." şeklindeki hüküm uyarınca kesinleşmiş kararlar bakımından da uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiği cihetle; hükmün infazının durdurularak, 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Dosya kapsamına göre, sanık ...’nin inşaat alanında şikayetçi tarafından açıkta bırakılan iskele demirlerini gece saat 01.00 sularında çalması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, mahkemesince yapılan kovuşturma sonucunda daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın ihbar üzerine açıklanarak sanığın anılan Kanun’un 141/1, 143. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın temyizi üzerine Dairemizin 09.11.2015 tarih ve 2014/16793E., 2015/20283 K. sayılı ilamıyla, “….eylemin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.” şeklindeki eleştiri ile söz konusu hükmün onanmasına karar verildiği anlaşılmakla; sanığın eylemine ilişkin suç vasfının belirlenmesindeki yanılgının sonraki değerlendirmelerde kazanılmış hak sağlamayacağı, sanığın üzerine atılı nitelikli hırsızlık suçunun gece vakti işlendiği de dikkate alınarak 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi kapsamında uzlaştırma kapsamında olmadığı gözetilerek, farklı gerekçeyle itirazın reddine dair mercii kararında bir isabetsizlik görülmediğinden (ALANYA) 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.01.2017 gün ve 2017/112 D. İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 17.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy