Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 142/1-b ve 151/1. maddeleri uyarınca 4 ay, 6 ay ve 2 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesinin (kapatılan Şişli 7. Asliye Ceza Mahkemesinin) 02/02/2010 tarihli ve 2009/517 esas, 2010/57 sayılı kararının Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 08/04/2013 tarihli ve 2012/25298 esas, 2013/9935 karar sayılı ilamı ile onanmak suretiyle kesinleşerek infazına geçilmesini müteakip, o yer Cumhuriyet savcılığınca mala zarar verme suçundan verilen hapis cezasına ilişkin 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun hükümleri gereğince karar verilmesi talebine yönelik hükmün infazının durdurulmasına, kararın bir örneğinin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı İlamat ve İnfaz Bürosuna gönderilmesine dair İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2016 tarihli ve 2009/517 esas, 2010/57 sayılı ek kararına karşı o yer Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itirazın kabulüne ilişkin mercii İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/01/2017 tarihli ve 2017/16 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 15/05/2017 gün ve 1583/2017 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/05/2017 gün ve 2017/32206 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2016 tarihli ve 2009/517 esas, 2010/57 sayılı ek kararının 13/12/2016 tarihinde görüldü işlemi yapılarak itiraz edilmeden kesinleşmesi üzerine İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı Uzlaştırma Bürosuna gönderilmesini takiben, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı Uzlaştırma Bürosunca anılan ek karara 06/01/2017 havale tarihli dilekçe ile itiraz edildiğinin anlaşılması karşısında, merciince süresinden sonra yapılan itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
“İtiraz usulü ve inceleme mercileri” başlıklı CMK’nın 268/1. maddesi uyarınca “Hakîm veya mahkeme kararına karşı itiraz, kanunun ayrıca hüküm koymadığı hallerde 35. maddeye göre ilgililerin kararı öğrendiği günden itibaren yedi gün içinde kararı veren mercie verilecek bir dilekçe veya tutanağa geçirilmek koşulu ile zabıt katibine beyanda bulunmak suretiyle yapılır” şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, inceleme konusu dosyada İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2016 tarih ve 2009/517 - 2010/57 sayılı ek kararının 13.12.2016 tarihinde görüldü işlemi yapılarak itiraz edilmeden kesinleşmesi üzerine İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı Uzlaştırma Bürosuna gönderilmesini takiben, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı Uzlaştırma Bürosunca anılan ek karara 06.01.2017 havale tarihli dilekçe ile itiraz edildiği anlaşılmakla, merciince süresinden sonra yapılan itirazın reddi yerine yazılı şekilde itirazın kabulüne karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (İSTANBUL) 9. Ağır Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 11.01.2017 gün ve 2017/16 sayılı D. İş. sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 20.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy