Hırsızlık suçundan, hükümlü ...'un mahkumiyetine ilişkin Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/05/2015 tarih 2015/26-2015/366 esas sayılı kararının, hükümlü tarafından temyiz edilmesi üzerine, hükmün Dairemizin 23/05/2017 gün ve 2015/18065 – 2017/5974 esas sayılı ilamı ile hükümlü ...'un temyiz talebinin reddine karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/10/2017 gün, KD 2017/39365 sayılı itirazı üzerine 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosya dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;
Dairemiz tarafından verilen 23/05/2017 gün ve 2015/18065 – 2017/5974 esas sayılı ilamına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 05.10.2017 günü yapılan itirazın KABULÜNE karar verilerek ve Dairemizin 23.05.2017 gün ve 18065 - 5974 sayılı ilamı KALDIRILARAK yapılan incelemede;
Dairemizin 18/12/2014 tarihli 2013/31297-2014/30669 esas sayılı ilamıyla hükümlü ile birlikte aynı suçu işleyen sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçu yönünden TCK'nun 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulan kararının temyiz etmeyen hükümlü ...'un da lehine olması nedeniyle ...'a sirayet ettirilmesinin hükümlüye bozmadan sonra verilen 21/05/2015 tarihli hükmü temyiz hakkı vermeyeceği, ilk hükmü temyiz etmeyen hükümlünün sirayet müessesesinin yasal sonucu gereği bu hükmü temyiz etme olanağı bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 24.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy