Nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-e ve 151/1. Maddeleri gereğince 5 yıl ve 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/02/2017 tarihli ve 2015/127 esas, 2017/62 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 31/10/2017 gün ve 94660652-105-34-5873-2017 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/11/2017 gün ve 2017/62382 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre,
1- Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 08/02/2015 tarihli ve 2014/41556 soruşturma, 2015/1355 esas, 2015/1252 sayılı iddianamesi ile sanığın adet gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmasına, mahkemesince suç vasfında değişikliğe gidilmeden adet gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğinin sübuta erdiğinin kabul edilmesine karşın, sanığın olayda uygulama yeri bulunmayan anılan Kanun'un 142/2-e maddesi uyarınca cezalandırılması cihetine gidilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde fazla ceza tayininde,
2-Katılanın aşamalarda alınan beyanlarında, suça konu motorsikleti kilitleyip kilitlemediğine dair bir beyanda bulunmadığı, sadece suça konu motorsikletin kapısının önünden çalındığını belirttiği de gözetilerek suça konu motorsikletin zarar görmüş şekilde ele geçirilmesinin bizatihi mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı, çünkü hırsızlık suçunun konusunu çalınmak istenen aracın kendisinin oluşturması durumunda, malın çalınması sırasında yada çalınmasından sonra araca verilen zararlardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçundan ceza verilemeyeceği, bu nedenle sanığın motorsikleti çalmak amacıyla yada çaldıktan sonra suça konu motorsiklete zarar vermesi eyleminin suç oluşturmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde mala zarar verme suçundan mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 12.02.2016 gün ve 2016/1 sayılı iş bölümüne ilişkin kararının ceza daireleri ortak hükümler bölümünde "Ceza daireleri, yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderdiği işleri sonuçlandırır." şeklindeki düzenlemesine göre, incelemenin daha önce Yüksek Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 14.09.2017 tarih ve 2017/3121 E., 2017/8858 K. sayılı kararı ile yapıldığı ve dosyanın incelemeyi yapan dairece neticelendirilmesinin gerekmesi sebebiyle kanun yararına bozma incelemesinin Yüksek Yargıtay 13. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 13.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.