Hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ...'nin İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30.12.2013 tarih ve 2012/1258 E., 2013/473 K. sayılı ilamı ile TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 11.12.2017 gün ve 2015/280 E. ve 2017/13373 K. sayılı ilam ile ONANMASINA karar verilip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, ‘‘ 2. Ceza Dairesinin anılan onama kararının KALDIRILMASI ile mağdurun aşamalardaki beyanlarında suç tarihinde kamyonuna 1.150,00 TL tutarında mazot aldığını, mazot deposunun kilitli kapağının bir aletle zorlanıp kilidi kırılarak içerisinde bulunan mazotun tamamının bir hortum yardımı ile çekildiğinin belirtildiği, sanık müdafiinin 10.02.2014 havale tarihli temyiz dilekçesi ekindeki PTT dekontu örneğinden sanık ... tarafından mağdur ... adına PTT havalesi ile 24.12.2013 tarihinde 1.150,00 TL tutarından ödeme yapıldığı, mahkumiyet kararının 30.12.2013 tarihinde tarafların yokluğunda verildiği, mağdurun zararının kovuşturma aşamasında hüküm verilmezden önce giderilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında uygulanma koşulları bulunan TCK'nın 168. maddesindeki 'Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir.' hükmü uyarınca sanık hakkındaki cezada indirim yapılması gerektiği, hüküm verilmezden önce mağdura tam iade sağlandığından, olayın tüm sanıklarının etkin pişmanlık hükümlerinden faydalandırılması gerektiği de gözetilerek, sanıklar hakkında hükmolunan cezadan TCK'nın 168/2. maddesi gereğince indirim yapılıp yapılmayacağının mahkemesince değerlendirilmesi gerekirken, hırsızlık suçundan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi sebepleriyle hükümlerin sanık ...'ye de sirayet ettirilmek suretiyle BOZULMASINA’’ yönelik 15.02.2018 gün, 2018/7519 sayılı itirazı üzerine dosya dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargıtay 2. Ceza Dairesinin onama ilamının kaldırılarak, itirazda belirtilen gerekçelerle hükmün bozulması yönündeki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,
2. Ceza Dairesinin 11.12.2017 tarih ve 2015/280 E. ve 2017/13373 K. sayılı ilamının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık ... müdafiinin 10.02.2014 havale tarihli temyiz dilekçesi ekindeki PTT dekontu örneğinden sanık tarafından mağdur ... adına PTT havalesi ile 24.12.2013 tarihinde 1.150,00 TL tutarından ödeme yapıldığı, mahkumiyet kararının 30.12.2013 tarihinde tarafların yokluğunda verildiği, mağdurun zararının kovuşturma aşamasında hüküm verilmezden önce giderilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, kovuşturma aşamasında gerçekleşen tam iade nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma nedenine göre 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 325. maddesi uyarınca bozmanın sanık ...'ye de SİRAYETİNE, 26.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.