Elektrik hırsızlığı ve mühür bozma suçlarından sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-f, 203/1 ve 62. (2 kez) maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/07/2011 tarihli ve 2010/652 esas, 2011/215 sayılı kararını müteakip, 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki Kanun'un geçici 2. maddesinin l. ve 2. fıkra hükümleri uyarınca elektrik hırsızlığı suçu bakımından sanık tarafından yapılan uyarlama talebi üzerine, karşılıksız yararlanma suçundan sanığın 5237 sayılı Kanun'un 163/3 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/04/2017 tarihli ve 2017/71 esas, 2017/103sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen gün29/03/2018 ve 9733/2017 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/04/2018 gün ve 2018/27788 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre;
1-)Benzer olaylar nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/03/2016 tarihli ve 2015/1121 esas, 2016/111 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, mühür bozma suçunun oluşabilmesi için kanunun veya yetkili makamların emri uyarınca konulmuş bir mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi gerektiği, ihaleye dayalı olarak elektrik dağıtımı yapan ve kamu görevlisi statüsü bulunmayan özel şirket görevlilerince yapılacak mühürlemelerin ihlali durumunda, anılan suçun oluşmayacağı, somut olayda 24/07/2006 tarihi itibariyle özelleştirme uygulamaları neticesinde elektrik dağıtım ve satışının Vangölü Elektrik Dağıtım A.Ş. tarafından gerçekleştirilmiş olması karşısında, sanığın üzerine atılı 30/09/2010 tarihinde işlenen mühür bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden beraat kararı yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde;
2-)Sanık hakkında elektrik hırsızlığı suçundan verilen hükmün, 6352 sayılı Kanun hükümleri doğrultusunda yapılan uyarlaması neticesinde karşılıksız yararlanma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, kurum zararının giderilmesi halinde öncelikle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekeceğinden, somut olayda sanığın kurum zararını karşıladığına dair 31/07/2017 tarihli ve 2017/0688 sayılı belgeye göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
1- 2 no'lu kanun yararına bozma istemi nedeniyle yapılan incelemede;
Hükümlü hakkında Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2011 tarih ve 2010/652 E., 2011/215 K. sayılı kararı ile TCK’nın142/1-f ve 62.maddeler gereğince 1 yıl 8 ay hapis, yine 203 ve 62.maddeler gereğince 5 ay hapis cezası ile mahkûmiyete ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek 5 yıl denetim süresi öngörüldüğü, itiraz edilmeksizin 16.09.2011 tarihinde kesinleştiği, bilahare sanığın 28.03.2017 tarihli dilekçesi ile elektrik enerjisi hırsızlığı suçunun 6352 SK gereğince karşılıksız yararlanma suçuna dönüşmesi nedeniyle uyarlama ve mühür bozma suçundan ise 5 yıllık denetim süresinin dolması nedeniyle düşme kararı verilmesini talep etmesi nedeniyle mahkemece 12.04.2017 tarihli ek karar ile “Kurum zararının 6352 SK’nun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içinde ödenmemesi nedeniyle geçici 2.madde şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle TCK’nın 163/3 ve 62.maddeler gereğince 10 ay hapis ve zararın giderildiğinden bahisle yine hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verildiği anlaşılmış ise de; atılı suçun elektrik enerjisi hırsızlığına ilişkin olması nedeniyle hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasa'nın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca mahkemesince uyarlama yapılması gerekeceği, karşılıksız yararlanma olarak 5237 sayılı Yasa'nın 163/3. maddesi kapsamına alınan suçun, 6352 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girmesinden önce işlenmiş olması ve dosya kapsamına göre zararı tazmin ettiği anlaşılan hükümlü hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekeceğinden 2 no’lu kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, (MUŞ) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 12.04.2017 gün ve 2017/71 E., 2017/103 K. sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; 09.02.2009 tarihli eylem nedeniyle elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan mahkûmiyetine karar verilen sanığın, katılan kurumun zararını 24.04.2015 tarihinde tazmin etmiş olduğunun anlaşılması karşısında, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası ile 5271 sayılı CMK'nın 223/4-a maddesi uyarınca CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,
2- 1 no'lu kanun yararına bozma istemine gelince;
Dosya kapsamına göre, hükümlünün 28.03.2017 tarihli başvurusu üzerine 5 yıllık denetim süresinin suç işlemeden geçirildiği gerekçesiyle karar verildiği belirlenmekle;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 08.03.2016 gün, 2015/21-1121 E., 2016/111 K. sayılı kararı da dikkate alınarak, 05.02.2009 tarihli mühürleme işleminin katılan Vangölü Elektrik Dağıtım A.Ş'nin özelleştirme sürecinin tamamlandığı 24.07.2006 tarihinden sonra yapılması nedeniyle, mühür bozma suçunun unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (MUŞ) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 12.04.2017 gün ve 2017/71 E., 2017/103 K. sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, sanığın atılı suçtan BERAATİNE, hükmolunan cezanın ÇEKTİRİLMEMESİNE, 18.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.