MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
19/12/2013 tarihinde sanık ...’in yokluğunda verilen kararın, sanığın son bildirdiği ve aynı zamanda MERNİS adresi olan adrese Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak 14/01/2014 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın bu kararı 14/03/2014 tarihinde temyiz ettiği, mahkemesince 28/03/2014 tarihli ek kararla temyiz isteminin süresinde olmadığından reddine karar verildiği, bu kararın cezaevinde bulunan sanığa 02/04/2014 tarihinde tebliğ edildiği ve sanık tarafından ek kararın 03/04/2014 tarihinde temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;
Temyiz isteminin reddine dair, 28/03/2014 tarih ve 2013/89 Esas – 2013/1061 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,
II) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Tüm dosya içeriğine göre; inşaat alanından 200 metre uzunluğundaki kablonun çalınması şeklindeki eylemin, TCK'nın 142/1-e. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1.maddesi ile hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 05/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy