MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın 14/02/2018 tarihli dilekçesi ile "dosyasının onaylanmasına” karar verilmesi yönündeki isteğinin; “onama” yetkisi Yargıtay'a ait bulunduğundan, “temyizden vazgeçme” olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede,
1-Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın caminin kapılarına zarar vererek hırsızlığı gerçekleştirmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin TCK'nın 153/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden TCK'nın 151/1. maddesiyle hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delilere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Caminin herkesin rahatlıkla girip çıkabileceği yer olması nedeniyle, camiye girerek suça konu şamdan ve tespihleri çalan sanığın eyleminin bir bütün halinde ibadethaneden hırsızlık suçunu oluşturduğu, suça konu eşyaların alındığı yerlerin konut veya iş yeri niteliğinde bulunmadığı gözetilmeden, sanığın unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy