MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın 20/09/2003 günü saat 20.00 ila 21/09/2003 günü saat 10.00 arasında belirlenemeyen zaman diliminde katılanın kapılarını kilitleyerek evinin önüne park ettiği otomobilinin camını kırarak oto teybini çalmaktan ibaret eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 (pek hafif) maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3, 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 151/1, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu 5237 sayılı Kanun'un 7/2 ve 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Kanun hükümlerinin sanık yararına olması ve suçun işlendiği 21/09/2003 tarihinden inceleme tarihine kadar 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4. maddeleri uyarınca belirlenen 12 yıllık zamanaşımı süresinin geçmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 21/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy