MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık tarafından verilen 17/12/2014 tarihli eski hale getirme, temyiz ve infazın durdurulmasına ilişkin dilekçede kararın kendisine tebliğinin yapılmadığının belirtildiği, temyiz dilekçesi ve eski hale getirme talepli istemin birlikte verilmesi halinde, karar verme yetkisinin yüksek Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Tebligat Kanununun 13. maddesi "Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır." hükmü gereğince sanığın karar ve tebligat tarihinde askerde bulunması halinde, sanığa yapılacak tebligatın Tebligat Kanununun 13. maddesinin düzenlediği şekilde yapılması gerektiği, bununla birlikte sanığın tebliğ tarihinde askeri hastaneden verilen 45 günlük raporunun bulunduğu ve komutanlığına yapılan tebliğ ile ilgili sanığa teslim edildiğine ilişkin bir tutanağın da bulunmadığı gözetilerek tebligatın usulsüz olduğu ve temyizin öğrenme üzerine süresi içinde verildiği kabul edilerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 09.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.