MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında daha önce kurulan hükümde TCK'nın 244/4. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasının yanı sıra 5.000 TL adli para cezasına da hükmedildiği ve hüküm yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiği halde, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunu belirten 22/10/2014 tarihli bozma ilamı sonrasında, sanık hakkında CMK'nın 326/son maddesi de gözetilerek verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının yanı sıra adli para cezasına hükmedilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 24/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.