MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yokluğunda verilen karar Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine uygun şekilde sanığın bilinen en son adresi yerine aynı Kanun’un 21/2. maddesine göre MERNİS adresine yapılan tebliğ işleminin geçersiz olması sebebiyle öğrenme üzerine temyizin süresinde olduğu kabul edilerek ve temyiz isteminin reddine dair 13.12.2017 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.