MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık ...'in yokluğunda verilen hükmün, sanığın kovuşturma sırasında 18/12/2017 tarihinde alınan ifadesinde bildirdiği adresinden farklı olan (apartman numarası farklı) adrese çıkartılan tebligatın tebliğ edilememesi üzerine aynı adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı anlaşılmakta ise de; gerek adresin yanlış olması ve gerekse sanığın mahkemeye bildirdiği adreste daha önce yapılmış herhangi bir usulüne uygun tebligat da bulunmadığından sanık ...'a Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliği işlemi geçersiz olduğundan, gerekçeli kararda ve ek kararda temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğu da gözetilerek, sanık ...'in öğrenme üzerine sunduğu 26/03/2018 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve temyiz isteminin reddine ilişkin 29/03/2018 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;
Sanık ... hakkında hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi nedeniyle TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılırken, artırım oranı 1/3 olarak gösterilmişse de, artırımın 1/6 oranında yapılmış olması ve gerekçeli kararda da 1/6 oranında artırım yapıldığının belirtilmesi göz önüne alındığında, kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında artırım oranının 1/6 yerine 1/3 olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 30/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy