MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Karşılıksız yararlanma suçundan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de; sanık hakkında karşılıksız yaralanma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında gerekçeli kararda sanığa verilen cezanın iki yıldan düşük hapis cezası olması, sanığın getirtilen adli sicil kaydından suç tarihinden önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olduğunun anlaşılması, suçu işledikten sonra yargılama sürecindeki davranışları nedeniyle sanığın pişmanlık duyduğu ve tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede kanaat oluşması nedeniyle sanığa verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 51/1 maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği ancak hükümde sanık hakkında verilen hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine yer olmadığına karar verilmek suretiyle hüküm ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmış olması,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.