Konut dokunulmazlığını bozma suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin Denizli 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/02/2013 tarihli 2009/795 - 2013/118 esas sayılı kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 02/12/2015 gün ve 2014/17886-2015/22198 esas sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/10/2018 gün, KD-2018/69168 sayılı itirazı üzerine 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosya dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;
Dairemiz tarafından verilen 02/12/2015 gün ve 2014/17886-2015/22198 esas sayılı ilamına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 16/10/2018 günü yapılan itirazın KABULÜNE ve verilen onama kararı KALDIRILARAK yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
TCK'nın 116/1. maddesi gereğince belirlenen 6 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 119/1-c maddesi ile bir kat artırılması sırasında 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, TCK'nın 116/1. maddesi gereğince tayin olunan 6 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 119/1-c maddesi gereğince bir kat artırılması sonucu sanığın 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.