MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın tekerrüre esas alınan Bitlis Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/106 Esas-2008/41 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde yazılı ''hırsızlık'' suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığı anlaşılmakla, UYAP üzerinden yapılan incelemede tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile mahkemece uyarlama yargılaması yapılarak 31.01.2017 tarihli ek karar ile infazın durdurularak dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesine karar verildikten sonra 21.04.2017 tarihinde kesinleşen 28.03.2017 tarihli ek karar ile infazın aynen devamına karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın müştekinin misafir olarak kaldığı ikametin önünde park halinde duran kapıları kilitli aracın kontak anahtarını evde uyuduğu sırada müştekinin yanından alarak aracı çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 142/2-d maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış; 22/08/2008 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 22/07/2008 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 05/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.