MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Sanık hakkında müştekiler ..., ... ve ...’ya yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından ve müşteki ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/05/2012 tarihli ve 2012/41 Esas, 2012/392 Karar sayılı ilamındaki mala zarar verme suçundan doğrudan hükmedilen 1.000,00 TL adli para cezasının kesin nitelikte bulunduğundan tekerrüre esas alınamayacağı, aynı ilamdaki hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin ise temyiz incelemesinden geçerek 03/03/2014 tarihinde olmak üzere temyize konu suç tarihi olan 26/02/2013 tarihinden sonra kesinleştiği anlaşıldığından, anılan karar nedeniyle sanığın mükerrir sayılamayacağı ve sanığın suç tarihi itibariyle de adli sicil kaydında tekerrüre esas mahiyette başkaca bir mahkumiyet kaydının bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II- Sanık hakkında müşteki ...’a yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından, müşteki ...’na yönelik iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan ve müşteki ...’a yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın, suç tarihinde yanında bulunmayan müşteki Ramazan’a cep telefonundan “Ramazan bana yanlış yapma vururum seni" şeklinde mesaj atarak tehdit etmesi şeklindeki eyleminde, TCK’nın 106/2-a. maddesinin uygulanması gerektiğine dair tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanığın, suç tarihinde Konya ili Yunak ilçesinde müşteki ...’ın işyerinden 2 adet levyeyi çaldığının anlaşıldığı olayda, levyelerin değerine ilişkin müştekinin herhangi bir beyanının bulunmadığı gibi bu konuda dosya içerisinde değer tespit tutanağının da bulunmaması nedeniyle, çalınan levyelerin suç tarihindeki değeri tespit edilerek belirlenip, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Dosya kapsamından, sanığın, suç tarihinde Konya ili Yunak ilçesinde müşteki ...’ın işyerinden 2 adet levyeyi çaldıktan ve aynı ilçede diğer müştekilerin işyerlerinden hırsızlık ve hırsızlığa teşebbüs suçlarını işledikten sonra araçla ilçeden ayrılıp Afyonkarahisar ili Emirdağ ilçesinde seyir halinde iken trafik kazası geçirdiği, kolluk görevlilerince sanık ... ve temyiz dışı diğer sanık ve suça sürüklenen çocukların yakalanarak, kaza yaptıkları araç içinde ve araç çevresinde ele geçirilen 2 adet levye ve diğer suç eşyaları ile birlikte Yunak İlçe Emiyet Müdürlüğü ekiplerine teslim edildikleri, sanık ... ve temyiz dışı diğer sanık ve suça sürüklenen çocuklarla yapılan şifai görüşmede, 2 adet levyeyi çaldıkları işyerini beyan etmeleri üzerine henüz müracaatı bulunmayan müşteki ...’a ulaşıldığının anlaşıldığı olayda, sanık ... hakkında TCK’nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3- Sanık hakkında müştekiler ... ve ...’na yönelik olarak iddianamede sevk maddesi olarak belirtilmediği halde, ek savunma hakkı verilmeden, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c. maddesi ile artırım yapılması ile; müşteki ...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden iddianamede sevk maddesi olarak TCK’nın 35. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, sanığa anılan maddenin uygulanmaması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet kararları verilerek CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,
4- 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın müşteki Ramazan’a yönelik eylemine uyan TCK'nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
5- Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/05/2012 tarihli ve 2012/41 Esas, 2012/392 Karar sayılı ilamındaki mala zarar verme suçundan doğrudan hükmedilen 1.000,00 TL adli para cezasının kesin nitelikte bulunduğundan tekerrüre esas alınamayacağı, aynı ilamdaki hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin ise temyiz incelemesinden geçerek 03/03/2014 tarihinde olmak üzere temyize konu suç tarihi olan 26/02/2013 tarihinden sonra kesinleştiği anlaşıldığından, anılan karar nedeniyle sanığın mükerrir sayılamayacağı ve sanığın suç tarihi itibariyle de adli sicil kaydında tekerrüre esas mahiyette başkaca bir mahkumiyet kaydının bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,
6- Kabule göre de;
a-) İddianamede, sanık hakkında müşteki ...’a yönelik hırsızlık suçundan TCK’nın 145. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, sanığa anılan maddenin uygulanmaması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilerek CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,
b-) Sanık hakkında tehdit suçundan hüküm kurulurken kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında uygulama maddesinin TCK’nın 106/1-1. maddesi yerine aynı Kanun’un 106/1. maddesi olarak gösterilmesi,
c-) 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1. maddesinde temel cezanın alt sınırının 6 ay hapis cezası olarak öngörülmesi ve sanık hakkında TCK’nın 106/1. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, gerekçesiz olarak alt sınırdan uzaklaşılarak 1 yıl hapis cezası tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.