Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 116/1, 119/1-c, 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis, 10 ay hapis ve 2.000,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Vize Asliye Ceza Mahkemesinin 05/01/2018 tarihli ve 2017/103 esas, 2018/1 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 19/07/2019 gün ve 10381-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/08/2019 gün ve 3019/80736 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre; sanık hakkında mala zarar verme suçu ile birlikte hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlâl suçları yönünden verilen mahkûmiyet kararının istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 13/12/2018 tarihli ve 2018/2198 esas, 2018/2747 sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan verilen 2.000,00 Türk lirası adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün kesin nitelikte bulunması nedeniyle istinaf başvurusunun reddine, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlâl suçlarından verilen hükümler yönünden ise; ''... her ne kadar sanık hakkında müsnet suçlardan mahkumiyetine dair karar verilmişse de; sanığın yargılamanın her aşamasında atılı eylemi gerçekleştirmediğini beyan ettiği, diğer sanık...'in suça konu malzemeleri sattığı tanık ...'ın beyanında malzemeleri kendini ... olarak tanıtan sanık...'n dan satın aldığını ve bu kişinin tek başına geldiğini belirttiği, sanığın atılı eylemi işlediğine dair diğer sanık ...'nun beyanı dışında cezalandırılmasına yeterli kesin, inandırıcı delilin bulunmaması karşısında; "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereği sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinin anlaşılması...'' şeklinde karar verildiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçları ile birlikte işlendiği iddia edilen mala zarar verme suçu yönünden sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozma talebinin, sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına, kanun yararına bozma isteminin kapsamına ve tebliğname tarihine göre, işin incelenmesi Yüksek Yargıtay 8. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 23/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.