MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM: Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik olarak yapılan incelemede;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin istemi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,
II-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesi uygulanarak belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat arttırım uygulanırken cezanın 2 yıl 12 ay yerine 3 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi sonraki uygulama nedeniyle sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
III-Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Sanık yönünden 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılırken, etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleşmesi nedeniyle indirim oranının 1/2 oranından daha fazla olması gerektiği gözetilmeyerek, 1/3 oranında indirim yapılması,
2-Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143, 31/3 maddeleri gereğince tayin olunan 6 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 168/1. maddesi gereğince 2/3 oranında indirim yapılırken, hesap hatası sonucu “2 yıl ” hapis cezası yerine “4 yıl” hapis cezasına, devamında 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken, “1 yıl 8 ay” hapis cezası yerine “3 yıl 4 ay” hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,
3-5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi
4- 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi gereğince sanığın tutukluluk ve gözaltında geçirdiği sürelerin, suça sürüklenen çocuğun ise gözaltında geçirdiği sürenin cezalarından mahsubuna karar verilmemesi,
5-Suçta kullanıldığı belirtilen ve emanetin 2015/123 sırasında kayıtlı tornavidanın, 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesi veya iadesi konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 17/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy