MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında hükmolunan cezanın miktar ve türü itibariyle 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi gereğince duruşma isteminin reddi ile dosya üzerinde yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Müştekinin İstanbul'dan Marmaris'e suça konu şehirlerarası otobüs ile seyir halinde iken saat 03.00'de uyuduğu ve saat 06.00'da kalktığında koltuğun cebine koyduğu cep telefonun çalındığını farkettiğinin anlaşılması karşısında; UYAP'dan alınan güneş batış çizelgesine göre suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak gece vaktinin saat 05.00 da bittiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.