MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ:Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken adli sicil kaydındaki en ağır mahkumiyet kararı olan Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/04/2011 tarih, 2010/298 E.- 2011/295 sayılı kararındaki hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması gerekirken, hangi mahkumiyet kararının tekerrüre esas alındığı belirtilmeden ve tekerrrüre esas alınan mahkumiyet kararının esas numarasının 2010/298 olduğu gözetilmeden 2011/295 olarak yanlış yazılmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın olduğu bölümün çıkartılarak, Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/04/2011 tarih, 2010/298 E.- 2011/295 K. sayılı kararındaki hırsızlık suçundan verilen hapis cezasının mükerrirliğe esas alınmasına karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy