MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK’nın 63. maddesi uyarınca mahsup kararının verilmesi gerekirken aynı Kanun’un 16. maddesi uyarınca verilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/10/2010 gün ve 2010/405 Esas – 2010/722 Karar sayılı ilamının suç tarihinden sonra 27/12/2012 tarihinde kesinleştiği bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı; ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki 05/07/2011 tarihinde kesinleşen Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/06/2011 gün ve 2011/413 Esas – 2011/629 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak “ Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/06/2011 gün ve 2011/413 Esas – 2011/629 Karar sayılı hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince sanığa hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesine gelince;
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanığın, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken, sonradan yürürlüğe giren ve aleyhe sonuç doğuran aynı Kanun’un 142/2-h maddesi ile uygulama yapılarak fazla ceza tayini,
2- Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/10/2010 gün ve 2010/405 Esas – 2010/722 Karar sayılı ilamının suç tarihinden sonra 27/12/2012 tarihinde kesinleştiği bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı; ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki 05/07/2011 tarihinde kesinleşen Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/06/2011 gün ve 2011/413 Esas – 2011/629 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy