MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanığın aşamalardaki savunmalarında üzerine atılı suçu kabul etmeyerek suça konu cep telefonunu yolda bulduğunu savunması ve dosya içerisindeki Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'ndan getirtilen kayıtlardan, mağdura ait cep telefonuna olaydan sonra herhangi bir telefon hattının takılmadığının anlaşılması karşısında, mağdur ...’ün dinlenilerek, olay günü cep telefonunu en son ne zaman gördüğü, sonrasında telefonun yerinde olmadığını ne zaman farkettiği, bu zaman aralığında çevresinde ve bindiği dolmuşta sanığı görüp görmediğinin sorulması, mağdur ile sanığın aynı oturumda hazır edilerek, mümkün ise mağdura canlı teşhis yaptırılması, eğer bu mümkün değil ise sanığın teşhise elverişli fotoğraflarının çektirilerek mağdura gösterilip teşhis yaptırılması ve sonucuna göre deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Kabule göre de;
a-) Gerekçeli karar başlığında suç adının “Elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle ya da özel beceriyle hırsızlık” yerine “Halkın yararlanmasına sunulmuş ulaşım aracı içindeki eşya hakkında hırsızlık” olarak yanlış yazılması,
b-) Tekerrüre esas alınan Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/480 Esas, 2013/673 Karar sayılı ilamında, sanık hakkında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.