MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19/03/2013 tarihli, 2012/2-1500 esas ve 2013/95 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, suç tanımında hapis cezası ile adli para cezası seçenek yaptırım olarak düzenlenmiş ise, temel ceza belirlenirken TCK’nın 61/1. maddesi gereğince hapis cezası seçildikten sonra, TCK’nın 50/2. maddesindeki düzenlemeye göre hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinin mümkün olmaması karşısında, sanık hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 50/2. maddesi gözetilerek hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi ve adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infazda nazara alınması mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirinegöre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 05/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy