Hırsızlık suçundan sanık ...'ün mahkûmiyetine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/07/2014 tarihli ve 2013/714 esas, 2014/407 sayılı kararını müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle yapılan yargılama sonucunda, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın usulüne uygun kesinleşmediğinden bahisle hükmün açıklanmasına yer olmadığına ilişkin anılan Mahkemenin 20/12/2017 tarihli ve 2017/643 esas, 2017/968 sayılı kararma yönelik itirazın, sanığın sabıka kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğu ve denetim süresi içinde suç işlediği gerekçeleriyle kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/07/2018 tarihli ve 2018/740 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14/02/2019 gün ve 94660652-105-06-13404-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/03/2019 gün ve 2019/18301 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/07/2014 tarihinde verdiği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5 yıllık denetim süresi içinde sanık tarafından kastî bir suç işlendiğinin ihbar edilmesi üzerine, dosyayı tekrar ele alan aynı mahkeme tarafından önceki kararının usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek kesinleştirilmediğinden bahisle denetim süresinin başlamadığı dolayısıyla da ihbar edilen suçun denetim süresi içinde işlenmiş sayılamayacağı gerekçeleriyle hükmün açıklanmasına yer olmadığına ilişkin verdiği karara katılan vekilinin itirazı üzerine, Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğu ve denetim süresi içinde dosyaya konu suçun işlendiği belirtilerek Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/07/2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de; sanığın adli sicil kaydında bulunan Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/246 esas, 2012/161 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 15/02/2012 tarihinde kesinleştiği, 5271 sayılı Kanun’un 231/8. maddesinin “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.'" biçimindeki düzenlemenin, 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 72. maddesi ile anılan maddeye eklendiği göz önüne alındığında sonradan yapılan yasal değişikliğin sanık aleyhine yorumlanamayacağı nazara alındığında,
Sanığa müdafi atanması konusunda yasal bir zorunluluk bulunmadığı, sanığın yakalama üzerine savunmasının alındığı Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/05/2014 tarihli duruşmasında, müdafi talebinin olmadığını beyan etmesine rağmen sanığa atanan Avukat ...'nın davayı takibe devam ettiği ve 16/07/2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sanık müdafiinin yüzüne tefhim edildiği, gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilmediği ve sanığın kendisine zorunlu müdafi atandığından haberdar edilmediğinin anlatılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/03/2008 tarihli ve 2008/9-7-56 ve 13/05/2008 tarihli ve 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu müdafiine yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi gerektiği nazara alınarak gerekçeli karar sanığa tebliğ edilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmediği dolayısıyla 5 yıllık denetim süresi başlamadığı gibi bu süre içinde işlenen bir suçtan da bahsedilemeyeceği anlaşılmakla, mahkemenin hükmün açıklanmasına yer olmadığına dair kararının usul ve yasaya uygun olması sebebiyle itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanığın, hakkında hırsızlık suçundan açılan dava kapsamında Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/714 Esas sayılı dosyasında yargılanmaktayken, yakalama emrinin infazı üzerine savunmasının alındığı Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/05/2014 tarihli duruşmasında, müdafii istemediğini belirttiği gibi 5271 sayılı CMK'nın 150/2-3. maddesi gereğince de sanığa zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı, bu sebeple verilen karara yönelik kanun yolu başvurusunda bulunma yetkisi de olmayan ve soruşturma aşamasında sanığın zorunlu müdafiilik görevini üstlenen ve kovuşturma aşamasında da bu müdafiilik görevi mahkemece devam ettirilen Av....’nın yüzüne karşı ve sanığın yokluğunda verilen 16/07/2014 tarihli kararın, bizzat sanığa tebliğinin gerektiği ancak sanığa tebliğ edilmediği, bu itibarla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik kararın kesinleşmediği ve kararda öngörülen 5 yıllık denetim süresinin başlamadığı anlaşılmakla; Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2017 tarihli ve 2017/643 Esas – 2017/968 Karar sayılı hükmün açıklanmasına yer olmadığına dair kararının usul ve yasaya uygun olması sebebiyle bu karara yapılan itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (ANKARA) 5. Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 16.07.2018 tarihli ve 2018/740 D. İş sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 01/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy