MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2-Sanık ... hakkında hırsızlık, sanık ...’ın hırsızlık,mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
3-Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Gerekçeli kararda, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun oluştuğu kabul edildiği halde, gerekçeli karar başlığında suç adının konut dokunulmazlığını bozma suçu olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş,5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
a-Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde eylemin gece vakti gerçekleştiği kabul edilerek TCK'nın 116/4. maddesi uygulandığı halde, hırsızlık suçundan kurulan hükümde “her ne kadar olayın gece vakti gerçekleştirildiğine dair emareler var ise de hırsızlık suçunun geceden sayılan zaman içerisinde işlendiğine dair net bir bilgi bulunamadığından sanıklara verilen cezada TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılmamıştır.” gerekçesiyle aynı Kanun'un 143. maddesinin uygulanmadığının anlaşılması ve müştekinin alınan ifadesinde, saat 03:00-04:00 sıralarında arkadaşının haber vermesi üzerine geldiğinde iş yerinde hırsızlık yapıldığını anladığını beyan ettiği, sanıkların aşamalarda alınan savunmalarında üzerilerine atılı suçları işlemediklerini beyan ettikleri gözetildiğinde iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,
b- Sanıkların iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 17.12.2019, tarihinde oybirliğiyle karar verildi.