MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında mahkemece 26/11/2014 tarih ve 2014/390 esas, 2014/779 karar sayılı ilam ile suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 03/12/2014 tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresi içerisinde 07/12/2016 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ihbarda bulunulan İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/04/2018 tarih 2016/1061 esas ve 2018/437 karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde tanımlanan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçuna ait olduğu ve bu suçun, 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde yapılan değişiklik ile uzlaştırma kapsamına alındığı, UYAP sisteminden yapılan kontrolde ise sanık hakkında 12/12/2019 tarih 2016/1061 esas ve 2018/437 karar sayılı ek karar ile uzlaşma nedeniyle düşme kararı verildiği, yine UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre de sanığın hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03/12/2014 tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresi içinde işlediği başka bir suçun da bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
CMK'nın 231. maddesinin 10. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak, davanın düşmesi kararı verileceği düzenlenmiş olup, sanığın 5 yıllık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davrandığının anlaşılması karşısında; açıklanması geri bırakılan hüküm açısından 5271 sayılı CMK’nın 231/10. maddesi gereğince davanın düşürülmesine karar verilmesinda zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan açılan kamu davasının CMK'nın 231/10. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 02/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.