MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkındaki hapis cezası yönünden, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanıkların eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2- Kabule göre de;
a- Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan -Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/03/2011 tarih ve 2010/606 Esas - 2011/163 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde yazılı ''suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi'' suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 7188 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
b- Sanıklar hakkında TCK'nın 165/1. maddesi itibariyle belirlenen 6 ay hapis ve 100 gün karşılığı adli para cezasından aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken ''5 ay hapis ve 83 gün adli para cezası'' yerine hesap hatası sonucu ''5 ay hapis ve 87 gün adli para cezası'' ile ve bu ceza üzerinden aynı Kanun’un 52. maddesi uygulanmak suretiyle sonuç cezanın da 5 ay hapis ve 2.490,00 TL yerine, 5 ay hapis ve 2.610,00 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.