MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- 13/11/2015 tarihli ekspertiz raporunda mağdurun evinde tespit edilen parmak izinin kovuşturma esnasında suça sürüklenen çocuktan alınan parmak izi ile aynı olmadığının belirtildiği, dosya içerisinde bulunan cd çözümleme tutanağı ile 06/04/2015 tarihli bilirkişi raporuna göre yaşı küçük iki şahsın mağdurun daire kapısına gelip kamerayı fark ettikten sonra kameranın yönünü değiştirdiklerinin belirtildiği, suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmeyerek görüntüdeki kişinin kendisi olmadığını,... isimli kişi tarafından başka suçlarda da kendi kimlik bilgilerinin kullanıldığını, olay yerinde tespit edilen parmak izinin de ona ait olabileceğini, ayrıca görüntülerdeki kişilerin ... ve... isimli şahıslar olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun muhtelif mesafe ve açılardan yüksek çözünürlükte fotoğrafları temin edilerek, kamera görüntüleri ile birlikte Emniyet Genel Müdürlüğü veya Jandarma Komutanlığı Kriminal Dairesi Başkanlığına gönderilip, olaya ilişkin görüntülerin bulunduğu CD üzerinde, olanaklı ise görüntü iyileştirmesi de yapılmak suretiyle, bu görüntüler ile suça sürüklenen çocuğun fotoğrafları arasında karşılaştırılma yapılmasının sağlanarak bahse konu görüntülerdeki kişinin suça sürüklenen çocuk olup olmadığına ilişkin rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,
2- Kabule göre de ;
a- Mağdurun arabasının çalınması esnasında ayrıca arabasına da zarar verilmesi durumunda hırsızlık suçunun konusu olan araç ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun mağdura ait çalınan araca verilen mala zarar verme suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
b- Konut dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı gözetilmeden, adli sicil kaydına göre suç tarihinde sabıkasız olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen sanığın “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, ''müştekinin zararı giderilmediğinden ...'' biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 12/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.