MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik sanık müdafiinin itirazının İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesince incelenerek 02/03/2016 tarih, 2016/125 D.iş sayılı kararı ile reddine karar verildiği ve bu karar sonrasında herhangi bir temyiz isteminde bulunulmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Katılan ve sanığın anlatımlarına göre; eylemin olay günü saat 04:00 sıralarında gerçekleştiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında; suç tarihinde gece vaktinin saat 04:54’e kadar devam ettiği ve bu nedenle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; katılana ait ikametten, toplam 12,5-13 TL para, nüfus cüzdanı, termos çantası ve birkaç parça giyim eşyasının çalınması şeklinde gerçekleşen somut olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulu, Dairemiz ve diğer görevli Daire kararları uyarınca, nüfus cüzdanı, ehliyet, pasaport, sınav belgesi, araç plakası, kredi ya da bankamatik kartı ve benzeri şeyler hırsızlık suçunun konusu olduğu taktirde, fiziki (maddi) değer dışında, bunların yeniden temini için mağdur tarafından harcanacak olan emek ve mesai göz önüne alınarak değer azlığı indirimi uygulanmayacağı görüşünün benimsendiği dikkate alındığında sanık hakkında TCK’nın 145. maddesinin uygulanması şartlarının oluşmadığı ve katılana ait ikametten çalınan birkısım eşyaların kolluk görevlileri tarafından yapılan araştırma sonucunda ikametin bahçesinde ele geçirilmesi, kalan zararın da sanık tarafından giderilmemesi sebebiyle sanık hakkında TCK’nın 168. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığından tebliğnamedeki 1 ve 2 numaralı bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.