MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın yokluğunda verilen kararın 10.08.2014 tarihli ifadesinde bildirdiği ilk adrese tebliğe çıkarıldığı, iade gelmesi üzerine ... adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği; ancak sanığın 27.10.2015 tarihli savunmasında ilk adresten farklı olarak son adresini bildirdiği ve kararın bu son adrese Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine uygun şekilde yapılması yerine aynı Kanun’un 21/2. maddesine göre ... adresine yapıldığı, bu sebeple tebliğ işleminin geçersiz olduğu anlaşıldığından, öğrenme üzerine yapılan temyizin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2- Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
TCK'nın 53/1. maddesine göre, anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın sanığa kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, kararda gösterilmeyen hak yoksunluklarının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 29.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.