MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanığın temyiz talebi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Gerekçeli karar içeriğinde oluş ve dosya içeriğine uygun biçimde sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğunun belirtildiği; bu itibarla Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, CMK'nın 34/1, 230. maddelerine uygun olan ve Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin gerekçenin bu kapsamdaki unsurları da içerecek şekilde belirtildiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki (2) nolu bozma görüşe iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
a- Sanığın müştekinin kendisine daha sonra ödemesi şartıyla Tarım Kooperatifinden 10.000 TL, Finansbank’tan 2.800 TL ve 700,00 TL, Garanti Bankası’ndan 1.500,00 TL’lik kredi çektiği ve müştekiye verdiği; ancak müştekinin almış olduğu kredi paralarını kendisine ödememesi üzerine alacağını tahsil edebilmek amacıyla iş yerine farklı zamanlarda girerek fidanlarını aldığı iddia edilen olayda, sanığın müştekiye kredi çekip verdiğini müştekinin de kabul etmesi karşısında, her ne kadar müşteki sanığa düzenli olarak ödeme yaptığını söylese de, sanığın aşamalardaki tüm savunmalarında müştekinin kendisine borcunun tamamını ödemediğini belirtmesi karşısında, bu hususun “Şüpheden sanık yararlanır” ilkesi gereğince sanığın lehine değerlendirilmesinin gerekli olduğu gözetildiğinde; sanığın eyleminin TCK'nın 144/1-b. maddesi kapsamındaki bir hukuki ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla hırsızlık suçuna vücut verdiği gözetilmeden aynı Kanun’un 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
b- Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan ''etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile'' ibaresinin madde metninden çıkarıldığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 144/1-b maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamında bulunması sebebiyle 6763 sayılı Kanun’un 35. maddesi ile değişik CMK'nun 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesinde zorunluluk bulunması,
c- Kabule göre de;
TCK'nın 142/2-h, 143, 43/1 maddeleri uyarınca belirlenen 10 yıl 15 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında yapılan indirim sonucu 9 yıl 4 ay 15 gün yerine 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 29.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy